Ekolojik olarak uygun organik gübre üretimi, hayatın ve insanlığın amacı nedir gibi dünyanın belki de en eski sorusuna aradığım cevaptan doğan bir iş fikri. Yaşamanın, insan olmanın ve çevremizle ilişkinin sadece tüketmek üzerine olmaması gerektiğinin, tükettiklerimiz karşılığında geriye kıymetli şeyler de bırakabilmenin zorunluluğuna uyanmanın ortaya çıkardığı bir iş fikri. Çalıştığımız şirketlerdeki pozisyonlar gereği yaptığımız işlere olan sorumluluğumuzun ve tüketim toplumu hayat şartlarının bize kodlayarak kucağımıza bırakıverdiği “kariyer” ve “daha çok para” balonunun patlamasından doğan, önceleri sadece bir “gaz ve toz bulutu” olan bir iş fikri.

Kendime sordum: “Ben ne yapıyorum? Değer mi?”

Gerçekten de… Ben ne yapıyordum? Değer miydi?

biorenin oykusu

Farkına vardım ki ben aslında hayatı dişli bir makine içinde geçiren ve bu dişlilere kendimi kaptırıp ezilmemek için çarkın ritmine ayak uydurmaya çalışarak koşan, hep daha hızlı koşan, hep de önümde sallandırdıkları “kariyer” havucuna koşan, en hızlı koşan, en iyi koşan, aceleyle koşan, olmaya çalışan, olmak zorunda bırakılan, rolünü oynamak zorunda kalan birine dönüşmüştüm.

Yorulmuştum. Asla değmezdi. Durmaya karar verdim. Durdum. Kendimi dişlilerin dışına attım ve bambaşka bir dünya ile tanıştım. Ruhum ve bedenim sağlığına kavuştu.

Dedim ki: “haydi ben şanslıyım, cesaret edebildim durmaya, kendimi dişli dışına atıp çıplak kalmaya. O zaman gerçekten iyi bir şeyler yapayım”. İşte o zaman karar verdim toprak anaya bize sunduğu her şey için teşekkür etmeye. İşte bu şekilde başladım araştırmaya, hayal kurmaya ve bu şekilde cesaret edebildim karşınıza çıkmaya.

Ben inanıyorum ki ben-sen-o-biz-siz-onlar, hepimiz, toprak anaya borçluyuz. Ben inanıyorum ki iyi düşünceler ve ufacık farklarla mutlu edebiliriz onu. Hayatın başlangıcından beri bizlere sunduğu her şey için minnetimizi gösterebiliriz.

Ben artık bunun için çalışıyorum ve ben bundan çok büyük mutluluk ve gurur duyuyorum.

İşte benim hikâyem bu: bir “toprağa dönüş” hikâyesi. Bir “insan” olabilme ve geri verme çabası. Bana, bu yolculuğa çıkmamda destek olan, sebep olan ve yolculuğum süresince yanımda olan herkese minnettarım.

Gence ARMAĞAN

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir